Belgische vrouw beschuldigt jaren van mishandeling in een Koreaans weeshuis
Ze vertelt dat ze werd opgesloten in een kooi en in de jaren 1970 werd gedwongen om naar de mis te gaan.
Een Belgische vrouw is naar voren gekomen met beschuldigingen van mishandeling tijdens haar jeugd in een Zuid-Koreaans weeshuis, waar ze volgens eigen zeggen werd geslagen en gestraft omdat ze weigerde de mis bij te wonen.
De vrouw werd in 1955 als pasgeboren baby achtergelaten in een weeshuis in Incheon. In 1971 werd ze ondergebracht bij een gezin in België dat al zeven Koreaanse kinderen had geadopteerd.
Decennia later, toen ze in Woluwe woonde, beweert ze dat er binnen de instelling ernstige mishandeling werd gepleegd toen die werd geleid door religieus personeel dat verbonden was aan de Zusters van Saint-Paul. Ze wees één non in het bijzonder aan vanwege haar wreedheid en beschreef vroege ochtendwekken rond 5.00 uur, slaan met een stok en straffen die werden uitgevoerd voor andere kinderen.
De beschuldigingen omvatten het dwingen van kinderen om naar de mis te gaan, zelfs nadat ze waren gestraft, het laten staan van gestrafte kinderen tijdens het eten naast andere kinderen, en het verbieden van kinderen om water te drinken. Ze zegt ook dat zij en andere kinderen als disciplinaire maatregel rijst moesten eten die gemengd was met zout.
Ze stelt dat de straffen doorgingen samen met religieuze naleving, waarbij kinderen werden gedwongen om in gehurkte houdingen te bewegen en “canard”-achtige bewegingen na te doen in de eetruimte. Ze voegt eraan toe dat ze tijdens de winterkou in Incheon samen met andere kinderen naar school werden gestuurd in een rok zonder ondergoed, en dat ze dekens moesten wassen in ijskoud water en later op de nacht onder die dekens moesten slapen.
De vrouw beschrijft ook straffen die verband hielden met schoolresultaten: kinderen met slechte cijfers zouden worden geslagen. Ze beweert dat het geweld escaleerde nadat ze op 15-jarige leeftijd weigerde naar de mis te gaan. Toen werd ze een hele dag opgesloten in een gesloten kooi die voor het klooster was geplaatst, zonder water en eten.
Verder beweert ze dat later meisjes van ongeveer 15 tot 17 jaar naar fabrieken werden gestuurd om te werken, en dat sommige belandden in prostitutie in de buurt van Amerikaanse bases, met meldingen dat sommige mensen in latere jaren zijn overleden of zelfmoord hebben gepleegd.
Ze vertelt ook dat een non, geïdentificeerd als iemand die vanuit Canada bij het weeshuis was aangesloten, hielp haar vertrek uit Zuid-Korea te regelen. De vrouw zegt dat ze die omgeving verliet en daarna haar leven in België begon.
Het rapport presenteert haar getuigenis, waarbij in de verstrekte details geen arrestaties, tenlasteleggingen of een gerechtelijke uitkomst worden beschreven.
ADVERTENTIE
Bron:
DH Faits divers