Belgijska kobieta oskarża o lata nadużyć w koreańskim domu dziecka
Twierdzi, że zamykano ją w klatce i zmuszano do uczestniczenia w mszy w latach 70.
Belgijska kobieta wysunęła oskarżenia o nadużycia podczas dzieciństwa w południowokoreańskim domu dziecka, gdzie, jak twierdziła, była bita i karana za odmowę uczestniczenia w mszy.
Kobieta została pozostawiona w domu dziecka w Incheon w 1955 roku jako noworodek. W 1971 roku umieszczono ją w rodzinie w Belgii, która wcześniej adoptowała już siedmioro koreańskich dzieci.
Po wielu latach, mieszkając w Woluwe, zarzuca, że w instytucji, gdy była prowadzona przez personel religijny powiązany z Siostrami św. Pawła, dochodziło do poważnych prześladowań. Wskazała jedną zakonnicę jako szczególnie okrutną i opisała wczesnoporanne pobudki około 5 rano, bicie kijem oraz kary wymierzane w obecności innych dzieci.
Zarzuty obejmują zmuszanie dzieci do uczestniczenia w mszy nawet po karach, utrzymywanie ukaranych dzieci w czasie posiłków w pozycji stojącej obok innych oraz zakazywanie im picia wody. Twierdzi też, że ona i inne dzieci miały jeść ryż zmieszany z solą jako środek dyscyplinarny.
Jak mówi, kary trwały równolegle z praktykami religijnymi. Dzieci zmuszano do poruszania się w pozycjach klęczących i do naśladowania ruchów w stylu „canard” w jadalni. Dodaje, że podczas zimowych mrozów w Incheon ona i inne dzieci wysyłano do szkoły w spódnicy bez bielizny, a następnie zmuszano je do prania koców w lodowatej wodzie i później w nocy spania pod nimi.
Kobieta opisuje również kary związane z wynikami w szkole, twierdząc, że dzieci z brzydkimi ocenami były bite. Zarzuca, że przemoc nasiliła się po tym, jak w wieku 15 lat odmówiła pójścia na mszę. Wtedy miała zostać zamknięta na cały dzień w zamkniętej klatce ustawionej przed klasztorem, bez dostępu do wody i jedzenia.
Dalej twierdzi, że później dziewczęta w wieku około 15 do 17 lat wysyłano do pracy w fabrykach, a niektóre miały trafić do prostytucji w pobliżu amerykańskich baz. Według relacji, część z nich w późniejszych latach miała umrzeć lub odebrać sobie życie.
Opowiada także, że jedna z zakonnic, wskazana jako osoba, która dołączyła do domu dziecka z Kanady, pomogła zorganizować jej wyjazd z Południowej Korei. Kobieta mówi, że opuściła tę placówkę i później zaczęła swoje życie w Belgii.
Raport przedstawia jej relację, przy czym w podanych szczegółach nie opisano aresztowań, postawienia zarzutów ani rozstrzygnięcia sądowego.
REKLAMA
Źródło:
DH Faits divers