Hiszpańska izba karna Krajowego Sądu Najwyższego odmówiła ekstradycji marokańskiego obywatela zatrzymanego na Lanzarote w 2024 roku na podstawie międzynarodowego nakazu Interpol. Mężczyzna był oskarżany o ułatwianie imigracji poprzez rzekome organizowanie wycieczek łodziami z wyspy. Sąd odrzucił wniosek Maroka o ekstradycję po rozważeniu argumentów prokuratury i obrony. W Hiszpanii ekstradycja wymaga, aby minimalne pozbawienie wolności wynosiło co najmniej dwa lata. Obrona twierdziła, że kara grożąca Marokańczykowi nie spełnia tego progu, ponieważ hiszpański kodeks karny kwalifikuje zarzucany czyn jako zagrożony karą grzywny od trzech do dwunastu miesięcy albo karą pozbawienia wolności od trzech miesięcy do jednego roku. Prawo marokańskie z kolei opisuje to zachowanie jako organizowanie nielegalnej emigracji, z maksymalną możliwą karą do dwudziestu lat. 18 listopada 2025 roku odbyła się rozprawa mająca zdecydować o ekstradycji przed Centralnym Sądem Pierwszej Instancji, Wydziałem 3 w fazie postępowania przygotowawczego. Wskazana osoba nie wyraziła zgody na ekstradycję. Po wystąpieniach obrony i prokuratury sąd nakazał tymczasowe zwolnienie zatrzymanego, odrzucił wniosek o ekstradycję i uchylił środki zapobiegawcze nałożone w toku postępowania. Przekazał również akta sprawy hiszpańskiej Dyrekcji Generalnej ds. Międzynarodowej Współpracy Prawnej przy Ministerstwie Sprawiedliwości oraz służbie Interpol.