Niejasna ustawa o ochronie dzieci może umożliwić przestępcom seksualnym pracę w pobliżu dzieci
Ekspert prawny ostrzega przed nieprecyzyjnymi sformułowaniami, a dwa ministerstwa nie zgadzają się co do interpretacji.
Ekspert prawny twierdzi, że niejasne brzmienie estońskiej ustawy o ochronie dzieci może pozwolić niektórym skazanym przestępcom seksualnym pracować w szkołach lub przedszkolach.
Ustawa zakazuje osobom skazanym za przestępstwa seksualne, a także za nieumyślne spowodowanie śmierci lub morderstwo, pracy z dziećmi oraz zobowiązuje pracodawców do corocznego sprawdzania bazy danych z rejestru karnego. Nie wymienia jednak konkretnych zawodów ani nie wskazuje konkretnych instytucji.
Prawniczka Kärt Pormeister argumentuje, że przepis jest zbyt ogólny, ponieważ stanowi jedynie, iż dana osoba nie może mieć w ramach wykonywanej pracy bezpośredniego kontaktu z dziećmi. Jej zdaniem może to oznaczać, że skazany mógłby objąć stanowisko w szkole lub przedszkolu, na którym nie pracuje bezpośrednio z dziećmi, na przykład jako sprzątacz.
Pormeister wskazuje na memorandum wyjaśniające, które traktuje nauczycieli, pedagogów społecznych, a nawet szkolnego lekarza lub pielęgniarkę jako role związane z pracą z dziećmi, ponieważ ich podopieczni są w istocie dziećmi.
Z kolei dwa ministerstwa prezentują odmienne stanowiska. Ministerstwo Sprawiedliwości twierdzi, że pracodawcy muszą oceniać sprawy indywidualnie, w tym to, czy praca może wiązać się z bezpośrednim kontaktem twarzą w twarz oraz czy w placówce obecne są dzieci. Szefowa polityki ochrony dzieci w Ministerstwie Spraw Społecznych mówi, że ustawa jest wystarczająco jasna także bez listy konkretnych usług lub stanowisk.
Ministerstwo Sprawiedliwości zaproponowało zmiany, aby umożliwić pracodawcom automatyczne sprawdzanie rejestru karnego co miesiąc zamiast raz w roku, powiadamianie Rady Ubezpieczenia Społecznego, gdy dana osoba zostaje wykluczona, oraz wywieszanie zdjęć z dowodów tożsamości osób wykluczonych za przestępstwa seksualne z udziałem kontaktu fizycznego z małoletnimi. Prokuratura popiera tę intencję, ale kwestionuje, czy zdjęcia poprawiają bezpieczeństwo, i wskazuje, że zapobieganie nadużyciom wymaga większych nakładów na usługi zdrowia psychicznego, poradnictwo, leczenie oraz specjalistyczne szkolenia.
REKLAMA
Źródło:
ERR News